Op Avontuur

Slingerend van boom naar boom aan lianen, met apen in zijn kielzog en slechts gekleed in een panterdoekje rond zijn gespierde heupen en een dolk in zijn riem, stort hij zich in het water op een krokodil om zijn grote liefde Jane (Maureen Paula O’Sullivan) te redden. Johnny Weismuller (speelde Tarzan van 1932-1948) was de levende legendarische Tarzan in vol ornaat.

Ik zag hem voor het eerst bij onze zondagmiddagfilmclub van de onze Speeltuinvereniging aan het Weteringsplantsoen. Voor een gering bedrag mocht je in de kantine zondagmiddagfilms bezoeken. Meestal waren dat slapstickfilms met Comedy Capers, Harold Lloyd of Charly Chaplin, of avonturenfilms, zoals de De Dief van Bagdad (1940?) of spannende cowboyfilms (Broken Arrow en Crooked River).

Achter in het zaaltje, stond tussen de houten klapstoeltjes een 16 mm-filmprojector te ratelen, en naast het witte uitklapbare filmscherm waren twee boxjes opgehangen, terwijl de rumoerige Amsterdamse jeugd uit de Pijp van al dat prachtige materiaal kon genieten. Tijdens de pauzes kon je een glaasje ranja krijgen en buiten in de speeltuin alle opgeklopte adrenaline wegrennen, alvorens naar deel 2 van de film te kijken. Dat waren nog eens mooie tijden.

Iets ouder kwamen daar de films van James Bond en de bekende rampenfilms bij.

Latere avonturenfilms die ik mij nog herinner van o.a. de grootmeester Steven Spielberg, zijn: Jaws (1975), Raiders of the lost ark (1981), ET: The Extra-Terrestrial (1982), Back to the future en The Goonies (1985), Jurassic Parc (1993) en The Adventures of TinTin (2011). Met dezelfde adrenaline-kick zat ik te kijken naar spannende avonturen, alsof ik er zelf bij was. Zo heb ik, net als bij het lezen van De Avonturen van Kuifje op jongere leeftijd, landen bezocht en avonturen mee gemaakt, veilig vanuit mijn stoel. Ik trok door regenwouden, woestijnen, verkeerde op onbekende planeten, vocht met wilde dieren of monsters, alle fantasieën kon ik uitleven met het witte doek. Hetzelfde gold voor Spiderman (in het Nederlands vertaald als Spinneman). Eerst als stripverhaal en later spectaculair verfilmd als slingerende jonge held met gewone adolescentenproblematiek. Ik ging er helemaal in op. Ondertussen is Spiderman uitgegroeid tot een franchise van formaat, net als Jurassicparc.

En dan nu kunnen wij de 20 jaar durende omzwervingen van de Griekse held Odysseus (The Odyssey, 2026) meebeleven, alsof wij direct bij aanwezig waren. Fantastisch verfilmd door regisseur Christopher Nolan en schitterend camerawerk van Hoyte van Hoytema. Van de slag om Troje met zijn legendarische paard, de gevangenschap bij de Cycloop, Circe en Calypso, de Sirenen en nog meer problemen om weer thuis te komen bij zijn grote liefde Penelope en zijn zoon Telemachos. Een enorme zomerhit en blockbuster, maar vooral een groot avontuur.

Ook Steven Spielberg is weer van de partij met Disclosure Day (2026), met een alienachtig avontuur.

Een avontuuurlijke manier om de zomerhitte te weerstaan in de gekoelde (soms zelfs koude) bioscoopzalen. Een ijsje erbij of een wasmand grote bak popcorn. Dat is nog eens zomervakantie 2026 vieren.