Slingerend van boom naar boom aan lianen, met apen in zijn kielzog en slechts gekleed in een panterdoekje rond zijn gespierde heupen en een dolk in zijn riem, stort hij zich in het water op een krokodil om zijn grote liefde Jane (Maureen Paula O’Sullivan) te redden. Johnny Weismuller (speelde Tarzan van 1932-1948) was de…

Op bezoek bij een ‘oude’ studievriend, long-time-no-see, maar wij pakken de draad meteen weer op, alsof wij elkaar gisteren nog gesproken hebben. En net als vroeger, veel praten en lachen, en een licht verdriet over bericht van overlijden van een wederzijdse bekende van ons. Onze gesprekken van vroeger gingen vaak over cultuur, boeken en vooral…

Eind jaren zestig en begin jaren zeventig: Afghaanse bontjassen die naar kamelen(poep) geuren, jeans met wijde pijpen, hippies met lang haardracht tot op de schouders, kralenkettingen met hangers met het bekende peace-teken en grote rose zonnebrillen. En eindeloze zomerfeesten in het park en de hippietegencultuur. Doet u dat ook niet denken aan de eerste grote…

Ik ben opgegroeid in een ‘echte arbeiders-volksbuurt’ in Amsterdam. Bij ons in de straat liep af en toe een opvallende figuur, die anders was. Het was onmiskenbaar een man, die in vrouwenkleding over straat ging. Hij was een bezienswaardigheid in onze witte-gezinnetjes-buurt. En wat nog bijzonderder was, hij leefde samen met een andere man. Volgens…

Zittend in een afgeladen donkere volle zaal voor het witte doek, bij The Notebook is het muisstil op het gefriemel met zakdoekjes en gesnuif na. De film is afgelopen, maar een ieder blijft nog even zitten, een verstolen traan wegpinkend, een zachte snif onderdrukkend, elkaar niet aankijkend, bang dat men ziet dat men tot tranen toe geroerd…

In de jaren 70 ontdekte ik de drie Prisma-pockets van JRR Tolkien: In de ban van de ring (1957). Vaak herlezen en zelfs de Engelse editie gelezen: The Lord of the Rings (1954). Voor mij een schitterend boek, een absolute topper en aanrader. Een boek dat bestaat uit zes zogenaamde ‘boeken’, verspreidt over 3 delen:…

Column 11 – Genrefilms: Sciencefiction = Scifi = SF = essef Bij ons thuis is Netflix geïnstalleerd, met twee accounts: één voor mijn vrouw en de ander is mijn account: beide accounts zouden niet meer van elkaar kunnen verschillen dan deze twee. De algoritmes met voorkeuren van mijn vrouw zijn zo anders ingesteld dan die…

Tegenwoordig is er enorme discussie gaande of je nog wel als man een vrouwenrol of omgekeerd, mag spelen (Cate Blanchett als Bob Dylan in I’m not there (2007), John Travolta in Hairspray (2007), of als gezond mens een persoon met een handicap, bv Dustin Hoffman in Rain Man (1988), John Hawkes in The sessions (2012)

Met veel warmte denk ik terug aan de bioscoop uit mijn Amsterdamse jeugd, waar ik met mijn zuster naar toe ging: De Rialto, maar ook de Cineac. Met mijn ouders gingen wij naar de lachfilm met Louis de Funès (La Grande Vadrouille-1966) in het onvergetelijke en prachtige Tuschinski-theater met zijn tapijten en het elektrische orgel…

Als u dit artikel leest, is de IDFA (het jaarlijks terugkerende International Documentary Film festival in Amsterdam) reeds afgelopen. Prijzen voor de beste, de mooiste, uitzinnigste en/of de interessantste documentaire zijn uitgereikt en hebben hun aandacht van pers uitgebreid gekregen.  Documentaires die over allerlei zaken en onderwerpen kunnen gaan. Documentaires kunnen net zo aangrijpend en…

Tot de jaren 1920 is de film altijd geluidsloos geweest (ook wel stomme film genoemd), hooguit met een extern muziekensemble erbij. Een geluidsfilm is een film met gesynchroniseerd geluid, in tegenstelling tot een stomme film. Niet de eerste, maar de bekendste van de vroege geluidsfilms was The Jazz Singer uit 1927. De overgang van stomme naar geluidsfilms is goed weergegeven in een aantal films: Singin’in…

Ooit jouw kleine zusje of jouw vriendjes laten schrikken in het donker? Tuurlijk wel/niet. Maar iedereen kent het schrikeffect in het donker, als iemand het licht van de zaklantaarn onder zijn gezicht houdt: een onnatuurlijke belichting. En dan liefst met een enge stem erbij: waaaaiii! Schrikken maar.  In de filmwereld kent men die effecten helemaal….

Op de lagere school, als jongetje van een jaar of 10, kreeg ik voor het eerst met de term filmster te maken. Wij zongen, niet geheel bewust van de inhoud, het liedje “Brigitte Bardo’, die heeft ze niet zo, maar ZO”, waarbij wij onze handen voor de borst hielden en naar voren bewogen.

“Papa, vertel nog eens een verhaaltje!” Mijn kinderen zijn opgegroeid met verhalen vertellen tijdens onze vakantiereizen, vooral om de lange en zware bergwandelingen op te vrolijken, of in de avonden voor de tent bij het kampvuur. Vooral de verhalen waar ik, willens en wetens de hun reeds bekende verhalen, de mythes en sprookjes door elkaar…

Houdt u van lekker griezelen? Voor die enge man in het donkere portiek die op u wacht om u te grijpen, het monster onder uw bed, à la Frankenstein, of de steriel glimlachende pop met een scherp mes, hak-hak-hak en bloedspetter-spat, gillende jonge en maagdelijke vrouwen in afgelegen hutten in het bos, is dat uw…

Eén plekje was er nog vrij, dus heb ik snel gereserveerd voor de spektakelfilm. In zaal 10 zitten al mensen, anderen moeten nog komen. Ik schuif door de rij en kom rechts naast twee jonge mensen te zitten, hij met een enorme bak nacho’s met dipsaus op schoot, zij met een emmer popcorn en beiden…